Συχνές Ερωτήσεις

FAQs - Συχνές Ερωτήσεις

Υπάρχει κάποια τάση κληρονομικότητας γι' αυτό παιδιά με γονείς ή αδέρφια που έχουν σκολίωση θα πρέπει να εξετάζονται συχνά.

Όχι, τίποτε από τα παραπάνω δεν προκαλεί τη σκολίωση. Τα αίτιά της παραμένουν άγνωστα.

Καθοριστικός παράγοντας στη θεραπεία της σκολίωσης είναι η έγκαιρη διάγνωση. Για το λόγο αυτό οι γονείς πρέπει και μπορούν να συμμετέχουν παρατηρώντας το παιδί τους για τα παρακάτω:

  • Ασυμμετρία των ώμων
  • Ασυμμετρία στη μέση
  • Προεξοχή της ωμοπλάτης προς τα πίσω
  • Ανυψωμένο ισχίο
  • Κλίση ολόκληρου του σώματος στην μια πλευρά

Οι βαριές σκολιώσεις πέρα από το αισθητικό πρόβλημα λόγω παραμόρφωσης του θώρακα και της μέσης, μπορεί να προκαλέσουν διαταραχές στη λειτουργία ζωτικών οργάνων όπως πνεύμονες, καρδιά, έντερα. Οι μικρότερες σκολιώσεις, σε βάθος χρόνου ή στην ενήλικη ζωή, προκαλούν συνήθως δισκοπάθειες και εκφυλιστικές αλλοιώσεις της σπονδυλικής στήλης.

Όχι, δεν υπάρχει λόγος να περιοριστεί καμία δραστηριότητα λόγω της σκολίωσης.

Η σκολίωση απασχολεί περισσότερο αυτόν που την έχει παρά τους γύρω του.

9-11 ετών εκτός αν νωρίτερα έχει ανιχνευτεί από τον παιδίατρο κάποια διαταραχή.

 

Έχει παρατηρηθεί ότι όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία με κηδεμόνα τόσο καλύτερα αποτελέσματα έχουμε. Από τη στιγμή που θα εντοπισθεί μια ιδιοπαθής σκολίωση, η οποία είναι επικίνδυνο να επιδεινωθεί, είναι λάθος να περιμένουμε να μας αποδείξει οτι δεν πρόκειται να μείνει στάσιμη. Αυτό μπορεί να γίνει σε κάποιες μη τυπικές περιπτώσεις σκολίωσης για τις οποίες υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την εξέλιξη.

 

Τα ωράρια εφαρμογής του κηδεμόνα εξαρτώνται από το μέγεθος της σκολίωσης σε συνάρτηση με την ηλικία του ασθενή. Συνήθως στην αρχή όσο περισσότερο μπορεί (20 ώρες)και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αργότερα οι ώρες μειώνονται πάντα με τη συμβουλή του ορθοπεδικού.

Η θεραπεία με κηδεμόνα διαρκεί συνήθως τουλάχιστον μέχρι την ολοκλήρωση της σκελετικής ωρίμανσης του παιδιού, η οποία παρακολουθείται από τον ορθοπεδικό από ειδικούς ακτινολογικούς δείκτες (γραμμές Risser της λεκάνης).

Η αλλαγή του κηδεμόνα εξαρτάται αποκλειστικά από την ανάπτυξη του παιδιού και παρακολουθείται από τον ορθοπεδικό γιατρό. Μικρές διορθώσεις, αν παχύνει ή αδυνατίσει, γίνονται στον υπάρχοντα κηδεμόνα μέχρι ενός σημείου. Συνήθως γίνεται αλλαγή κηδεμόνα μετά από 1-1,5 χρόνο.

Όχι, ο σωστός κηδεμόνας δεν ενοχλεί καθόλου.

Η θεραπεία με κηδεμόνα είναι αποτελεσματική αρκεί να γίνει σωστά .Η συνολική επιτυχία εξαρτάται από τα παρακάτω:

•    Έγκαιρη έναρξη της θεραπείας
•    Σωστή επιλογή του είδους και σωστή κατασκευή του κηδεμόνα
•    Σωστή καθημερινή εφαρμογή του κηδεμόνα (ωράρια)
•    Σωστή συνολική διάρκεια θεραπείας με κηδεμόνα

Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι θεραπείες όπως χειροπρακτική, φυσικοθεραπεία, ρεφλεξολογία κ.α. μπορούν να αλλάξουν την εξέλιξη της σκολίωσης.

 

Για να θεωρηθεί ένας κηδεμόνας σωστός θα πρέπει να τηρούνται κάποια κατασκευαστικά κριτήρια ώς ελάχιστες προϋποθέσεις. Καθοριστικό κριτήριο για την αποδοχή ή την απόρριψη ενός κηδεμόνα είναι η διόρθωση των σκολιωτικών κυρτωμάτων στην ακτινογραφία με κηδεμόνα, τουλάχιστον κατά 25% αφού αφαιρεθεί το ποσοστό της παθητικής διόρθωσης. Επίσης, ο σωστός κηδεμόνας θα πρέπει:
•    Να μην προκαλεί πουθενά πόνο, σχετικά άνετη κατασκευή
•    Να μην πιέζει κάτω από τις μασχάλες ώστε να μουδιάζουν τα χέρια
•    Να πιέζει ομοιόμορφα σε σχετικά μεγάλες περιοχές
•    Να αγκαλιάσει καλά την λεκάνη (να κάθεται καλά)
•    Να επιτρέπει το κάθισμα, το σκύψιμο και τις κινήσεις στα ισχία
•    Αφού σφίξει, να αφήνει αρκετό περιθώριο (άνοιγμα) πίσω.